ΤΟ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΣΑΙ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΝΕΚΡΟΣ

Αυτή η ανάρτη είναι επηρεασμένη από το μάθημα της τέχνης ενός αρχαίου ιστορικού που έχω στο πανεπιστήμιό μου. Ο προβληματισμός μου είναι απλός. Ξεκινάει από μία παρατήρηση που έχω κάνει και έχει τις ρίζες της στο βάθος των παιδικών μου χρόνων: Τελικά ιστορία δεν γράφεται από την εφευρετικότητα και τον ανδρισμό των νικητών αλλά απο την ηλιθιότητα των ηττημένων. Μα είναι διλαδή δυνατόν ο 50 cent (στα πολύ mainstream του) να πουλήσει λιγότερους δίσκους από τον Kany West? Ε ναι γίνεται. Όταν ο ίδιος βγαίνει και ανακοινώνει με στόμφο και ματαιοδοξία ότι αμά πουλήσει λιγότερα την πρώτη μέρα της πώλησης του δίσκου του από όσα έκανε ο Kanye West μια βδομάδα πριν, θα κόπσει το ραπ, ε ναι έιναι σαν να λέει σε όλους μας "ΕΙΜΑΙ ΜΑΛΑΚΑΣ, ΚΑΝΤΕ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΛΑΣΟΥΜΕ". Ακόμα και να τον άκουγα αυτόν τον τυπά φανατικά, θα περίμενα μία μέρα παραπανω. Για να καταλάβει ότι και ο μόνος άνθρωπος στο κόσμο να ήτανε, το IQ του θα ήταν χαμηλότερο από τον μέσο όρο.
Σε ένα πιο αρχαίο και κλασικό παράδειγμα τώρα: H HTTA TΩΝ ΠΕΡΣΩΝ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ. Είναι σαν να παίζει η φασιστο(ΡΕΑΛ) με ομάδα τρίτης κατηγορίας. Τέτια η διαφορά δυναμικότητας. Και να τα βράσω εγώ τα ελληνική καρδιά και ξυράφη μυαλό. Τα παιδιά απο τύχη κερδίσανε. Αμά έρχονται οι Πέρσες απροπόνητοι (οι περισσότερες κατακτήσεις ήσαν χωρίς μάχη, απλός τους δείνανε οτι ζητάγανε) και έπειτα απο ένα μεγάλο ταξίδι θες κάποια κράτη. Μια το jet lag, μία η έλειψη αγωνιστικής δράσης φτάνει για να φας 5 γκολάκια και να πας για νάνι μετά. Το γήπεδο μεγάλο (ΜΑΡΑΘΩΝΑΣ), ο αντίπαλος άγνωστος ( ε οχι τόσο αλλά για να κολλάει), πάνε τα Σαίνια οι Πέρσες να παίξουνε όλοι επίθεση. Σαν τον ΟΣΦΠ στην ευρώπη ένα πράγμα. Ούτε scouting, ούτε ανάληση αντιπάλου. Κανένα σύστημα, καμία πειθαρχία και ομαδικότητα. Το μόνο που τους νιάζει είναι πιος θα σκοράσει περισσότερο, εε θα σφάξει παραπάνω, συγγχωρέστε με. Τα βλέπουν αυτά οι Αθηναίοι και λένε ΜΠΑΣ? Μπάζουν τη μπάλα κάτω, όχι φρου φρου και να που οι βαρ βαρ τρέχουν στα καραβάκια τους φοβισμένοι. Στην Σαλαμινα τα ιδια. Στην Μικάλη πάλι. Μονο στις Θερμοπύλες κερδίσανε. Αλλά και εκέι με γκολ οφ-σάιντ και πέτσινο πέναλτι.


Τελικά μήπως την ιστορία την γράφουν οι ηλίθιοι και όχι οι νικητές ???

ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΣΩΣΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗ ΣΩΣΤΗ ΣΤΙΓΜΗ.

Για κάθε μεγάλ ηροκ μπάντα υπάρχει ένα live το οποίο έχει μείνει αξέχαστο στα μέλη της, στους οπαδούς της και φυσικά έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα στην ιστορία της ροκ σκηνής.
Σε αυτά τα live δεν παρατηρείται μόνο το μοναδικό πάθος και ενέργεια που εκπέμπουν τα συγκροτήματα, αλλά επίσης και η φρεσκάδα και διαφορετικότητα που τους διατρέχει. Είναι η μουσική τους ορίμανση που τος οδήγει σε ενα τόσο δυνατό show.
Χαρακτηριστικα παραδείγματα οι Nirvana φεστιβάλ του Reading, οι Who στο Leeds και οι RATM στο γοβερό live στο mexico city.
Για να γίνει μια μπάντα πραγματικά τεράστια (ή και θρύλος) πρέπει οχι μόνο να γράφει σπουδαία τραγούδια, αλλά και να τα παρουσιάζει στο κοίνο με τον σώστο τρόπο. Δηλαδή με διαφορετικότητα, αμεσότητα και χωρίς ίχνος βεντετισμού. Πολλές μπάντες έχουν αποτύχει να αξιοποιήσουν στο 100% την σκηνική τους παρουσία. Oi RΗCP και οι SOAD είναι δυο παραδείγματα συγκροτημάτων που έχουν ελειπέστατα και μη ολοκληρωμένα live. Όσους ακόμα ύμνους και να γράψουνε, θα χάνουν πάντα από την σκηνική τους παρουσία. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν συγκροτήματα σαν τους Kaiser Chiefs και τους Killers όπου από μουσικής πλευράς δεν λένε και πολλά. Οι εμφανίσεις τους όμως μένουν αξέχαστες και γι' αυτό το λόγο είναι τόσο αγαπητοί στον κόσμο.

Κατά την γνώμη μου, μία μπάντα πρέπει να έχει και τα δύο χαρακτηριστικά για να μπορώ να την κατατάξω στους θρύλους. Και ζηλεύω όσους έιχαν την τύχη να παρακολουθήσουν αληθινούς θρύλους της μουσικής στην κορυφή της κορυφής της καριέρας τους. Δηλαδή στο ένα και μοναδικό live που ανέδειξε την πραγματική σπουδαιότητα αυτης της μπάντας. Μια ζωντανή εμφάνιση που δεν είχε ποτέ προηγούμενο. Θα ήθελα λοιπόν να βρίσκομαι στην κορυφή της κορυφης μαζί με τους. Είμαι σίγουρος πως αυτόι που είχαν την τύχη να δουν τέτοια live, θα είχαν συνηδειτοποιήσει την σπουδαιότητα του γεγονότος πολλού πριν το γράψουν στα μουσικά περιοδικά και το ανακοινώσουν στα μουσικά κανάλια. Η σικωμένη τρίχα τους, θα τους έκανε να καταλάβουν...


Εγω θα παραθέσω σε 3 videakia μία τέτοιας μπάντας, σε ένα live από τα λίγα-ένα ιστορικό. Για η εικόνα μιλά καλύτερα μερικές φορές. Παρακαλώ πολύ παρακολουθήστε τα.


PEARL JAM - PINKPOP FESTIVAL 92'.

The Origin of Love

This is a great song, derived from the musical Hedwig and the Angry Inch.
A poetic and full of emotion explanation about the creation of love between people. A lot better than the scientific reasons about the chemical substances which are secreted by the hypothalamus (the control center of the brain) and make us feel the need of a partner or love.


Lyrics:

When the earth was still flat,
And the clouds made of fire,
And mountains stretched up to the sky,
Sometimes higher,
Folks roamed the earth
Like big rolling kegs.
They had two sets of arms.
They had two sets of legs.
They had two faces peering
Out of one giant head
So they could watch all around them
As they talked; while they read.
And they never knew nothing of love.
It was before the origin of love.

The origin of love

And there were three sexes then,
One that looked like two men
Glued up back to back,
Called the children of the sun.
And similar in shape and girth
Were the children of the earth.
They looked like two girls
Rolled up in one.
And the children of the moon
Were like a fork shoved on a spoon.
They were part sun, part earth
Part daughter, part son.

The origin of love

Now the gods grew quite scared
Of our strength and defiance
And Thor said,
"I'm gonna kill them all
With my hammer,
Like I killed the giants."
And Zeus said, "No,
You better let me
Use my lightening, like scissors,
Like I cut the legs off the whales
And dinosaurs into lizards."
Then he grabbed up some bolts
And he let out a laugh,
Said, "I'll split them right down the middle.
Gonna cut them right up in half."
And then storm clouds gathered above
Into great balls of fire

And then fire shot down
From the sky in bolts
Like shining blades
Of a knife.
And it ripped
Right through the flesh
Of the children of the sun
And the moon
And the earth.
And some Indian god
Sewed the wound up into a hole,
Pulled it round to our belly
To remind us of the price we pay.
And Osiris and the gods of the Nile
Gathered up a big storm
To blow a hurricane,
To scatter us away,
In a flood of wind and rain,
And a sea of tidal waves,
To wash us all away,
And if we don't behave
They'll cut us down again
And we'll be hopping round on one foot
And looking through one eye.

Last time I saw you
We had just split in two.
You were looking at me.
I was looking at you.
You had a way so familiar,
But I could not recognize,
Cause you had blood on your face;
I had blood in my eyes.
But I could swear by your expression
That the pain down in your soul
Was the same as the one down in mine.
That's the pain,
Cuts a straight line
Down through the heart;
We called it love.
So we wrapped our arms around each other,
Trying to shove ourselves back together.
We were making love,
Making love.
It was a cold dark evening,
Such a long time ago,
When by the mighty hand of Jove,
It was the sad story
How we became
Lonely two-legged creatures,
It's the story of
The origin of love.
That's the origin of love.

Greetings.

Hello to everyone,

My name is Dimitris and I come from Greece. Currently, I am studying Classics in UK (Durham) and I found the idea of creating a blog very interesting. It will allow me not only to share my ideas/opinions, but also it will serve as a direct link with other people around the world who want to participate in the discussion.

I will write both in Greek and English. The choice of the language will be depended on the mood and of course on the topic (international or an internal one).

The next rational question is, of course, the following: What is going to be discussed here? The answer is simple: Everything. Everything that stimulates me, and makes me to have the need to share. From politics to music and from History to football(of course!).

The title of the blog is inspired, as someone might has realized, by Herodotus. In the small introduction of his collection of books 'The Histories', Herodotus informs us about his goal: 'the purpose is to prevent the traces of human events from being erased by time, and to preserve the fame of the important and remarkable achievements produced by the Greeks and non-Greeks'.

Of course I don't have so important histories to narrate (Like the Persian Wars!), but I think that at least I have the same motivation with Heredotus th: the need to share facts, stories, beliefs and ideas.